گذر بر کوچهُ ما کردی  ای  جان                مرو  کز رفتنت  از تن رود جان

نشستی بر دلم جانا  به  یک عمر               دل از من بردی و رفتی چه آسان

مرا در سر امید  روی  تو کشت                 چه سود ار پیش من آیی بدینسان

هر آنکس با تو بنشست از تو گیرد            جــواز  همــنشیــنی  بــا حــبیبــان

مرا پای وصالــت نیست جــانــا                رفیــقا  نشــنود  گــوش   رقیــبان

هنــوزم بر ســر کــویت نشینم                   که شاید بگذری بر بنده یــک آن

نمی دانم که دل را بر کــه دادم                 کــه  بودش آشنــا  پیــش غریــبان